Recensies
Het viel ons meteen op dat zowel Brel en Maarten van Roozendaal vast voorbeelden voor je zullen zijn. En terecht, wat ons betreft. Wat wij zo aan die twee waarderen, is dat ze vaak poëtisch zijn, zonder poëzie te gebruiken. Als je hun liedteksten leest, zijn het eigenlijk proza-verhalen, met hoogstens één metafoor. Jij brengt van jezelf al zoveel sfeer mee, en je stem is prachtig en lyrisch, dus het zal ook jou alleen maar nog beter maken als je de teksten zo concreet mogelijk houdt. Amper beeldspraak, af en toe gewoon "rechtdoor" naar de boodschap. De poëzie zal dan komen van je voordracht, je stem en de muziek. En dan zal het misschien nog harder aankomen wat je doet!
Hopelijk kan je er iets mee!! Veel groeten en succes met alles!! Jeroen en Niels
Ik heb gisteren een avond beleefd die ik niet zal vergeten.
We hebben in Zwolle een artiest: Ronald Wanrooy, die samen met zijn zeer
speciale orkest en een prima zangeres Ylva de wereld van de kleinkunst voor mij
geopend hebben.
Prachtige songs met emotionele en scherpe randjes die m.i. het niveau van Ivo
de Wijs uit de 70-tiger jaren. Ronalds stem geeft een beetje de sound van
Jacques Brel weer en met zijn compagnons zet
hij een sfeertje neer dat niet zal misstaan in mooie kleine theaters. Opvallend
is ook de tekstuele kant van de songs, Nederlands op z’n best, aangenaam en
duidelijk met een weerspiegeling van onze hedendaagse maatschappij.
Beste Zwollenaren, ga eens naar dit geweldige gezelschap en ik hoop dat
theater-managers deze groep voor een avond wil contracteren want dit is
KleinKunst met 2x een grote K.
Bedankt voor de superleuke avond en tot een volgende keer. Jullie hebben weer
een muzikale dimension toegevoegd aan mijn leven.
Ronald is bovenal bescheiden en gaat vooral zijn eigen weg. De eerste keer dat ik Ronald hoorde werd ik gegrepen door zijn rauwe, pure teksten, zijn bespiegelingen over het leven dat zich afspeelt aan de schaduwkant van zijn bestaan. Hij beweegt zich in Nederland tussen Maarten van Roozendaal en André Manuel, maar ook de vergelijking met Tom Waits of Ryan Bingham dient zich aan. De uitvoeringen van zijn songs zijn authenthiek, rauw, intens, puur en oprecht! Ronald is voor mij een absolute held die een groter podium verdient.
Het spelplezier spat er vanaf. Met een vlammende stem bijgestaan door Ylva Wichers Schreur, die een perfecte aanvulling is, wordt een onvergetelijke middagje uit gerealiseerd.
Het wordt een show, waarin het publiek in een razend tempo getrakteerd wordt op alle grote en kleine genoegens en ongenoegens van het dagelijks leven. In zijn liedjes confronteert hij ons, maar geeft ook hoop en warmte. De bewondering stijgt dat dit multi’s-talent: schrijver, componist en zanger dit allemaal in zich heeft en schijnbaar gemakkelijk het voor het voetlicht brengt.
Voorbeeld is het prachtige, ontroerende, kippenvel lied: “Dit Land”. Dit land is mijn moeder, dit land is mijn thuis. Hier bezingt de wereldreiziger Wanrooy zijn verlangen naar thuis, zijn verlangen naar moeder, zijn verlangen naar rust. Hier hoor je ook soms de onrust in zijn stem en zou je wensen dat hij meer de tijd neemt om zijn stem rust en diepgang te geven.
Een bijzondere kennismaking, die ik niet gauw meer zal vergeten. Een aanrader!
Reacties van bezoekers:
Zondag 30 juni heb ik voor de website Dalfsennet enkele tuinoptredens bezocht . Wat is dit een geweldige act.
Goed gezongen liedjes met inhoud; krachtige stemmen van zanger en zangeres die je de inhoud van de liedjes lieten beleven. En wat speelde de begeleidende band mooi.
Dit korte optreden maakt je nieuwsgierig en enthousiast om naar het volledige programma van de theatergroep te gaan.
Dank Wanrooy voor jullie mooie optreden.
Wat een verrassing dat optreden van Theatergroep Wanrooy in een prachtige tuin in de schaduw van een grote eik. Dit gezelschap olv Ronald Wanrooy verdient een plaats op de Nederlandse podia! Liedteksten gegrepen uit het leven en gezongen door een ware theaterpersoonlijkheid met een rauwe stem. Het deed mij terug verlangen naar de tijden van (kettingroker) Maarten van Rozendaal en zeker ook naar Jacques Brel. Ik zie uit naar de grote doorbraak van deze theatergroep.
Jammer dat het maar 45 min duurde. Op naar een volgend optreden
Wat een gaaf optreden gisteren in de prachtige tuin in Ankum.
Mooie teksten: Brel’s Madeleine die nog maar steeds niet komt!
De subtiele musette van de accordeon, kortom dit smaakt echt naar meer!! Blijf Jacob’s ladder beklimmen.